Alkoholizm to poważna choroba
Zapoczątkowanie uzależnienia jest trudny do rozpoznania, bo granica między piciem okazjonalnym, a uzależnieniem w pierwotnej fazie jest bardzo płynna. Są jednak sygnały, które dotyczą prawie wszystkich osób uzależnionych i ich wystąpienie powinno być poważnym ostrzeżeniem. Głównym z nich są tak zwane palimpsesty, czyli pauzy w pamięci, urwany film. Kolejnym jest klinowanie, czyli niwelowanie niekorzystnych efektów spożywania alkoholu. Mówiąc o postępie uzależnienia można wymienić trzy fazy rozwoju choroby: alarmującą, krytyczną i chroniczną. Okres trwania poszczególnej z nich bywa bardzo różny i zależy od wielu elementów i uwarunkowań dotyczących konkretnej osoby. Jest to jednak choroba postępująca i zdecydowanie dąży do zniszczeń we wszystkich istotnych sferach życia.
Przyzwyczajenie fizyczne objawia się min. powiększeniem tolerancji na alkohol. Znaczy to, że, człowiek uzależniona musi zażywać coraz więcej dla uzyskania tych samych stanów. W ostatnich fazach uzależnienia tolerancja zwykle spada. Innym charakterystycznym objawem uzależnienia fizycznego jest Alkoholowy Zespół Abstynencyjny występujący przy zmniejszeniu dawki wypijanego alkoholu lub odstawieniu. Ukazują się bardzo przykre objawy-niepokój i impulsywność, dreszcze i drżenie kończyn, skurcze mięśniowe, poty, nudności, a nawet zaburzenia psychiczne i majaczenia. Osoba uzależniona stara się szybko usunąć te cierpienia przy pomocy alkoholu.
Sednem choroby alkoholowej jest uzależnienie psychiczne i fizyczne od środka przeobrazającego świadomość, jakim jest alkohol. Uzależnienie emocjonalne przejawia się potrzebą lub wręcz przymusem picia dla pozyskania wspanialszego humoru bądź zaznania ulgi w niemiłych kondycjach psychicznych.
Pomimo iż każdy człowiek jest odmienny, to przebieg tej słabości bywa zasadniczo zbieżny u wszystkich osób nią dotkniętych. Nieleczony alkoholizm jest słabością zagrażającą życiu. Ukróca on życie standardowo o 10-15 lat u osób niepodejmujących odwyku. Alkoholicy kończą życie bardzo często z przyczyny niedomagań wywołanych przez nadużywania alkoholu lub giną nieszczęśliwie w wypadkach komunikacyjnych, w skutek ryzykownych postępowań czy samobójstwa. Jest to również choroba chroniczna - czyli nieuleczalna. Można zaledwie zatrzymać jej rozwój. Stąd także pojęcie trzeźwiejącego alkoholika, nie wyleczonego.
Alkoholizm jest słabością pierwotną. Oznacza to, że, jest motywem całego szeregu dalszych dolegliwości, niedomagań i komplikacji psychicznych. Warunkiem rozstrzygnięcia tych niedomagań jest zrezygnowanie z alkoholu. Dalszym zastrzeżeniem zmiany poziomu egzystencji osoby uzależnionej jest terapia uzależnienia. Jej efektem powinny być mocne i stałe zwroty w dużej ilości istotnych środowiskach bytu człowieka. Powinny one dotyczyć stosunku, mniemania, walorów, zdolności, zachowań, traktowania innych, przeżywania i przekonania oraz rozumowania. Potrzebną do tego jest fachowa pomoc lekarska i terapeutyczna.
Alkoholowy Zespół Abstynencyjny ludzi postrzega alkoholizm w kategoriach słabości charakteru, grzechu lub braku silnej woli. Nie dostrzegają oni potrzeby leczenia alkoholików. Nierzadki jest również Alkoholowy Zespół Abstynencyjny także Alkoholowy Zespół Abstynencyjny też pogląd, że gdyby nie chciał to by nie pił Jest to jednak, jak wiele innych chorób, choroba niezawiniona. Rozwija się podstępnie, najczęściej bez świadomości uzależnionego. Nikt nie decyduje się zostać alkoholikiem. Zmiany, jakie zachodzą w psychice osoby uzależnionej nie pozwalają jej dostrzec rozmiaru szkód spowodowanych używaniem alkoholu. Tak jak inne choroby alkoholizm ma swoją definicję, numer statystyczny i objawy. Poza przymusem picia, wzrostem tolerancji i objawami zespołu abstynencyjnego należą do nich także: ograniczenia w kontrolowaniu momentu rozpoczynania i kończenia picia oraz spożywanej ilości, stopniowe rezygnowanie z wariantowych rozrywek i obowiązków oraz picie mimo dowodów destrukcyjności nadużywania alkoholu.
Najlepszym prawidłowym podejściem do choroby alkoholowej jest całościowe poddanie się kuracji. Dzięki niemu osoba uzależniona ma możliwość nauczyć się funkcjonowania we wszystkich sferach życia bez alkoholu. Powinno ono zaczynać się detoksykacją, czyli odtruciem organizmu pod opieką doświadczonego personelu. W dalszej kolejności trzeba rozpocząć szeroko zakrojone oddziaływania terapeutyczne. Najlepsze efekty daje skojarzenie zespołowej terapii uzależnienia, terapii oddzielnej, edukacji oraz regularnego udziału w towarzystwach wsparcia na przykład Wspólnoty AA. Mimo iż alkoholizm jest słabością nieuleczalną i chroniczną odpowiednia kuracja pozwala na wstrzymanie postępu schorzenia i zdecydowaną zmianę poziomu egzystencji.